AIM-54C Prace projektowe nad tą wersją pocisku, znacznie ulepszoną w porównaniu do poprzedniego modelu, rozpoczęto w 1977 roku. Pocisk został wyposażony w całkowicie nowy system naprowadzający, nową elektronikę oraz system nawigacji bezwładnościowej INS, ale największą jego cechą było znaczne zredukowanie podatności na zakłócenia środkami ECM. Zastosowano również nowy silnik rakietowy zdolny rozpędzić pocisk do większych prędkości i atakować cele na dłuższych dystansach. Prototyp pocisku oznaczony jako XAIM-54C dostarczono do testów w sierpniu 1979 roku, a wersje produkcyjne zaczęto dostarczać w 1982. W 1986 pocisk został oficjalnie wprowadzony do uzbrojenia.
AIM-54C ECCM/Sealed Pociski AIM-54C były wielokrotnie unowocześniane i modernizowane podczas całego okresu produkcji. Wymieniono głowicę bojową na nowszą, o 25 procent efektywniejszą oraz zastosowano wewnętrzną kompensację temperaturową pocisku, co spowodowało, że przenoszące je samoloty F-14 nie musiały posiadać pełniących dotychczas tę funkcję dodatkowych urządzeń. Pierwsze pociski z kompensacją temperaturową dostarczono w 1986 roku, dla odróżnienia nazywając je sealed (ang. uszczelniony) lub AIM-54C+. W dalszej kolejności jeszcze bardziej zmniejszono wrażliwość na zakłócenia poprzez zastosowanie nowych procesorów sygnałowych oraz zmianę oprogramowania.