Silniki synchroniczne prądu przemiennego w głowicach 24049 i 24050 miały ograniczoną prędkość obrotową uwarunkowaną szybkością przełączania elektroniki zasilającej. Technicy zdecydowali się na wielkość optymalną (po wcześniejszych testach z 325) 4000 obr./min przy prędkości 420 km/h. Wielkość tę przyjęto po uwzględnieniu nowego przełożenia i zwiększeniu średnicy kół. Tak jak w jazdach testowych TGV PSE 16 w roku 1981, w głowicach 24049 i 24050 zmieniono średnicę kół z 920 na 1050 mm.
Aby zapobiec problemom natury elektrycznej, elementy półprzewodnikowe (zwłaszcza tyrystory) zostały starannie dobrane pod względem jakości. Główne transformatory w obydwu głowicach zostały wymienione na większe, o mocy 6400 kW. Przeprowadzono rozległe testy ze względu na ich przeciążenie, tak aby nie przekroczyć założonego poziomu mocy podczas jazd. Następnie zajęto się wózkami jezdnymi. Łożyska w osiach pozostały niezmienione, zwiększono natomiast sztywność tłumików oraz ich ilość do 4 na wagon, w celu poprawy niezawodności przy jeździe z dużą szybkością.