W rezultacie wcześniejszych testów i symulacji komputerowych zwiększono także sztywność poprzecznych tłumików w głowicach.
W jazdach próbnych w roku 1981 uzyskano bezcenne dane oraz komputerowy model współpracy sieci trakcyjnej z pantografem, który wyjaśnił wiele zjawisk dynamicznych tego układu. Zaobserwowano duży skok pionowy przewodów trakcyjnych (ponad 30 cm), co było prawdopodobnie rezultatem wyprzedzenia fali ugięcia sieci przez pantograf, i co za tym idzie zły kontakt. Z tego powodu koniecznym stała się nie tylko modyfikacja linki nośnej sieci trakcyjnej, ale także pantografu.
W TGV 325 użyto pantografu Faiveley GPU. Ślizgacz pantografu waży poniżej 8 kg i jest zamontowany na tłumiku drgań o długości 150 mm. Konstrukcja pantografu jest osadzona na cylindrycznej rurze, redukującej czułość układu na przypadkowe zmienne zakłócenia. Modyfikacje pantografu objęły również zwiększenie sztywności układu tłumików i zwiększenie aerodynamiczności jego konstrukcji. Ponieważ zastosowano większą średnicę kół, regulacji zwisu trakcji nad wagonami dokonano poprzez membrany powietrzne oraz podkładki regulujące. Zastosowano hamulce, które umożliwiają rozpraszanie 24 MJ na tarczę hamulcową zamiast dotychczasowych 18 MJ.