Piotra i kościół pw. św. Michała; zostały one zbudowane w równej odległości od opactwa. Opat Ulsinus w 948 założył także szkołę (St Albans School – mieszczącą się do dziś w bramie głównej opactwa). Począwszy od X wieku w centrum miasta odbywa się targ. Z inicjatywy XIV opata Paula de Caen w roku 1077 rozpoczęto budowę kościoła przy opactwie (dzisiejsza katedra), która zakończyła się w roku 1089. Kościół miał ponad 105-metrową (350 stóp) wieżę i siedem apsyd. Geoffrey de Gorham w roku 1140 założył klasztor żeński nieopodal miasta – Sopwell Priory. W roku 1154 opat St Albans został oficjalnie uznany głównym opatem Anglii. W roku 1190 John de Cella (znany także jako John of Wallingford) rozpoczął rozbudowę opactwa, którą ponawiano w latach 1257–1320, lecz z przyczyn finansowych nigdy nie ukończono zgodnie z planem. W roku 1213 w opactwie w St Albans powstał pierwszy szkic Magna Carta. W roku 1290 przez centrum miasta przeszedł orszak pogrzebowy Eleonory kastylijskiej, a na placu targowym przy wieży zegarowej umieszczono jeden z dwunastu krzyży Eleonory wart 100 funtów. Krzyż został zniszczony i usunięty w roku 1701. 22 maja 1455 St Albans było miejscem pierwszego starcia w wojnie Dwóch Róż. II bitwa pod St Albans miała miejsce 17 lutego 1461 i była najkrwawszą bitwą owej wojny – zginęło ok.