W dokumentach podpisanych w Lublinie 5 marca 1569 roku podkreślono, że Podlasie należało do Korony Polskiej do czasów panowania Kazimierza Jagiellończyka i aktami tymi jedynie przywrócono stan poprzedniWaldemar Chorążyczewski, Robert Degen, PRZYŁĄCZENIE CZY PRZYWRÓCENIE? (NA MARGINESIE AKTÓW INKORPORACYJNYCH PODLASIA, WOŁYNIA I KIJOWSZCZYZNY Z 1569 ROKU)Volumina Legum, Tom 2. Petersburg, 1859. s. 77–84.. Stolicą był Drohiczyn.
Województwo podlaskie miało zagwarantowane prawem odbywanie pospolitego ruszenia wyprawą łanowąZbigniew Hundert, Wojska zaciągnięte przez samorząd lokalny ziemi warszawskiej w latach 1671–1673, w: Almanach Warszawy, t. 9, 2015, s. 71..
W drugiej połowie XVI w. województwo podlaskie zajmowało obszar 10 530 km², na których było 1675 osad i miejscowości, w tym: 23 miasta, 1587 wsi, 33 przedmieścia (osady będące własnością miast, tzw. wsie miejskie), 20 osad młyńskich, 10 osad folwarcznych, oraz 2 osady kuźnicze. W tym okresie na Podlasiu było 9 zamków: w ziemi bielskiej – Bielsk (spłonął w 1564 r.), Goniądz, Suraż, Tykocin, Waniewo, w ziemia drohickiej – Ciechanowiec, Drohiczyn, Miedzna oraz Mielnik w ziemi mielnickiej.