etymologia nazwy i historia odkrycia) nazwany zymazą. Odkrycie to jest uważane za kamień węgielny pod nowoczesną enzymologię. W czasie uroczystości wręczania Nagród Nobla, 11 grudnia 1907 w Sztokholmie, wygłosił wykład zatytułowany Cell-Free Fermentation („fermentacja bezkomórkowa”).
Publikacje Opublikował m.in. prace: Synthesen von Pyrazol-, Pyrazolin- und Trimethylenderivaten mittels Diazoessigäther : ein Beitrag zur Kenntniss der ringförmigen Atombindun (wyd. F. Straub, Monachium 1891), Fortschritte in der Chemie der Gärung, przemówienie inauguracyjne w Hochschule zu Tübingen, 4 lutego 1897 (wyd. F. Pietzcker, Tübingen 1897) Die zymasegärung untersuchungen über den inhalt der hfezellen und die biologische seite des gärungsproblems. Aus dem Hygienischen institut der Kgl. universität München und dem Chem. laboratorium der Kgl. landwirtsch. hochschule zu Berlin, von Eduard Buchner, współautorzy: Rudolf Rapp, Ludwig Geret, Martin Hahn, Hans Buchner (wyd. R. Oldenbourg, Monachium i Berlin, 1903).
Odznaczenia i wyróżnienia Otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii w roku 1907. W latach 1904–1905 był prezesem Gesellschaft Deutscher Chemiker (Niemieckiego Towarzystwa Chemicznego).