I Korpus (I KP, ang. I Polish Corps) – wyższy związek taktyczny Polskich Sił Zbrojnych w latach 1940–1947.

Historia thumb|Żołnierze I Korpusu w Szkocji thumb|Żołnierze 1 korpusu na ćwiczeniach w Perth w Szkocji. 28 września 1940 roku Naczelny Wódz, gen. broni Władysław Sikorski wydał rozkaz o sformowaniu I Korpusu. Po uzupełnieniu stanu osobowego rekrutami przybyłymi z ZSRR, wspólnie z War Office ustalono nową organizację korpusu (od 1942 I Korpusu Pancerno-Motorowego), w skład którego weszły: 1 Dywizja Pancerna, 1 Samodzielna Brygada Strzelców oraz związki wojsk pomocniczych i służb korpuśnych. Poza I KP pozostała 1 SBS. 5 lutego 1945 Szef Sztabu Naczelnego Wodza gen. dyw. Stanisław Kopański rozkazem L.dz.150/Tjn./Org/45 ustalił skład I Korpusu oraz kolejność ich formowania. Dywizja Grenadierów Pancernych (Kadrowa) została przemianowana na 4 Dywizję Piechoty, w 16 Brygada Pancerna została wydzielona ze składu dywizji grenadierów pancernych i przemianowana na 16 Samodzielną Brygadę Pancerną. Rozpoczęto formowanie jednostek Kwatery Głównej i broni służb I Korpusu Polskiego.