Organ naczelny – organ, który określa się jako zwierzchni wobec pozostałych organów i innych podmiotów organizacyjnych państwa, właściwy dla całego jego terytorium.
Naczelnymi organami władzy państwowej są co do zasady wszystkie konstytucyjne organy ogólnokrajowe władzy państwowej, zarówno ustawodawczej (Sejm i Senat, reprezentowane przez swoich marszałków), wykonawczej (Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej oraz Rada Ministrów, zarówno jako całość, reprezentowana przez jej Prezesa, jak też jej Prezes i poszczególni członkowie z osobna), jak i sądowniczej (Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Konstytucyjny i Trybunał Stanu, reprezentowane przez swoich prezesów). Ponadto należą do nich konstytucyjne organy kontroli państwowej i ochrony prawa (Najwyższa Izba Kontroli, określana w Konstytucji jako naczelny organ kontroli państwowej, reprezentowana przez swojego Prezesa, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, reprezentowana przez swojego przewodniczącego, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka)) oraz pozostałe organy konstytucyjne: Krajowa Rada Sądownictwa, reprezentowana przez swojego przewodniczącego, oraz Narodowy Bank Polski, reprezentowany przez swojego PrezesaBożyk S.: System organów państwowych.