Naczelne organy administracji publicznej określają się jako zwierzchnie wobec pozostałych organów i innych podmiotów organizacyjnych państwa w strukturze administracji publicznej: w stosunku do organów administracji rządowej, organów jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem samorządowych kolegium odwoławczych, oraz organów państwowych lub samorządowych jednostek organizacyjnych – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie; w stosunku do innych organów państwowych – odpowiednie organy o ogólnopolskim zasięgu działania; w stosunku do organizacji społecznych – ich organy naczelne, a w razie braku tychże – Prezes Rady Ministrów lub właściwi ministrowie sprawujący nadzór zwierzchni nad ich działalnościąKodeks postępowania administracyjnego.
Ujęcie historyczne Pojęcie organu naczelnego wprowadzał wprost rozdział 5 Konstytucji z 1952 r., który nosił tytuł „Naczelne organy administracji państwowej". Przepisy obecnie obowiązującej konstytucji nie wyróżniają naczelnych organów administracji rządowej. Rozdział 6 Konstytucji z 1997 r. mówi jedynie o Radzie Ministrów i administracji rządowej. Pojęcie urzędu naczelnego wprowadzały natomiast niektóre ustawyArt. 20 ust. 2 uchylonej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ()..
Przypisy
Kategoria:Prawo administracyjne Kategoria:Administracja publiczna