Z kolei córka Rosalie była ulubioną modelką Fragonarda, pozującą do wielu obrazów.
Twórczość Mimo przedwczesnego zakończenia aktywności artystycznej Fragonard i tak pozostawił ogromny dorobek: ponad 550 obrazów i tysiące rysunków. Nie datował swych dzieł, co utrudnia ustalenie czasu ich powstania.
Twórczość Fragonarda zaliczana jest do schyłkowej fazy rokoko. Artysta malował lekkie, często frywolne sceny z życia wyższych sfer (fêtes galantes, pełne elegancji i wytworności sceny zabaw czy koncertów dworskich), portrety i dekoracje. Nie stronił również od tematyki mitologicznej.
W odróżnieniu od Bouchera malował pejzaże, przypisując im znaczenie także wtedy, gdy były tłami dla scen rodzajowych – pozostawały w ścisłym związku z akcją kompozycji. Z biegiem czasu pejzaże odgrywały coraz większą rolę w twórczości Fragonarda. Niektóre – jak Huśtawka z 1767 (Wallace Collection, Londyn) – są uznawane za prekursorskie dla impresjonizmu. Charakteryzują się doskonałym wyczuciem roli światła. Z kolei skłonność Fragonarda do fantazjowania sprawiła, że doszukiwano się w jego twórczości zapowiedzi romantyzmu.