Jego obrazy często są zabarwione erotyzmem. Fragonard, inaczej niż Boucher, którego prace są bardzo zmysłowe, dyskretnie zagląda za kulisy miłości, próbuje uchwycić atmosferę intymności. Jeśli tematem obrazu czyni swawolne igraszki, to bardziej sugerując niż pokazując wprost (Huśtawka).
Główną rolę w dziełach Fragonarda odgrywają kobiety, pięknie ubrane damy, czasem przebrane za pasterki. Są pozbawione charakterystycznej dla płócien Bouchera agresywnej zmysłowości. Emanuje z nich ciepło wewnętrzne, czar, obietnica miłości będącej czymś więcej niż tylko powierzchownym kaprysem.
Fragonard stosował różne techniki malarskie, poczynając od oleju i pastelu, poprzez gwasz, akwarelę, kończąc na sangwinie i tuszu. Pod względem tematyki i nastrojowości, a także kolorystyki i faktury, sztuka Fragonarda przypomina twórczość Watteau, prekursora francuskiego rokoka i twórcy fêtes galantes. Fragonard nie stosuje jaskrawych kolorów i wyrazistego rysunku, maluje głównie barwami jasnymi, zacierając kontur.
Galeria
Bibliografia
Jean-Honoré Fragonard, „Wielcy malarze. Ich życie, inspiracje i dzieło”, nr 83, ISSN 1505-9464.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy malarze rokoka Kategoria:Francuzi pochodzenia włoskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Grasse Kategoria:Malarze związani z Paryżem Kategoria:Pasteliści Kategoria:Urodzeni w 1732 Kategoria:Zmarli w 1806