Skurcze drugiej części są regulowane w sposób autonomiczny i nie podlegają dużej regulacji ze strony nerwów i hormonów. Główną rolą skurczy jest mieszanie i rozdrabnianie pokarmów. Są one generowane przez rozrusznik, znajdujący się na 2/3 górnych krzywizny większej i podążają w stronę odźwiernika. Po dojściu fali do odźwiernika ten zamyka się i fala perystaltyczna zawraca (retropulsja). Do dwunastnicy mogą przejść jedynie płyny oraz bardzo rozdrobniony pokarm. Skurcze żołądka są potęgowane przez gastrynę oraz nerw błędny, natomiast sekretyna hamuje motorykę.
Opróżnianie żołądka jest hamowane, jeżeli w opuszce dwunastnicy są obecne tłuszcze, produkty trawienia białek oraz cukry proste.
Jelito cienkie W jelicie cienkim występują dwa rodzaje skurczy: odcinkowe (segmentowe) oraz perystaltyczne. Skurcze odcinkowe, które odpowiadają za przesuwanie pokarmu, zachodzą z większą częstotliwością w proksymalnych niż w dystalnych częściach jelit.
Skurcz perystaltyczny polega na objęciu skurczem krótkiego odcinka (2–3 centymetry), który „wędruje” w stronę odbytu.