MGM-31 Pershing I – amerykański taktyczny pocisk balistyczny krótkiego zasięgu (SRBM), uzbrojony w głowicę jądrową W50 o mocy 400 kiloton. Pocisk ten skonstruowany został w celu zastąpienia w Europie pocisku SSM-A-14 Redstone. Wkrótce po rozmieszczeniu tego pocisku w 1964 roku w Europie, przystąpiono do prac nad jego ulepszoną wersją Pershing IA, której dyslokację w Europie rozpoczęto w roku 1969.
Pociski Pershing I i IA były taktycznymi pociskami balistycznymi przeznaczonymi do zapewnienia wsparcia w Europie, w trakcie trwającej wówczas zimnej wojny.
Historia 31 października 1956 r. Research and Development Department of the Army zażądał rozpoczęcia prac studialnych nad pociskami balistycznymi o zasięgu 500 i 750 mil morskich, które ostatecznie wszczęte zostały przez Army Ballistic Missile Agency (ABMA) poprzez określenie podstawowych wymagań systemu nazwanego Pershing I. Zadanie opracowania żądanego pocisku przyjęło na siebie przedsiębiorstwo Martin Company of Orlando (aktualnie, po kilku przekształceniach i przejęciach kapitałowych Lockheed Martin).