308..
Blokada została narzucona sojusznikom Francji oraz pozostałym państwom kontynentu. Bezpośrednio po ogłoszeniu dekretu berlińskiego system kontynentalny objął Francję i jej państwa wasalne – Królestwo Włoch, Etrurię, kraje Związku Reńskiego, Królestwo Neapolu, Holandię i Hiszpanię. W wyniku pokoju w Tylży w lipcu 1807 r. do blokady przystąpiły Rosja i Prusy oraz nowo powstałe Księstwo Warszawskie, a jeszcze w tym samym roku dołączyły do niej również Austria, Portugalia i DaniaMarzagalli 2002, akapit 7.Skarbek 1876, s. 152.. W 1810 r. częścią systemu kontynentalnego stała się także Szwecja – jej udział w blokadzie był warunkiem zawarcia pokoju z CesarstwemJorgensen 2004, s. 178–179..
Dekret berliński miał bezprecedensowy charakter, gdyż bez zgody poszczególnych, teoretycznie niepodległych państw, narzucał im francuską politykę gospodarczą. Kraje europejskie musiały z dnia na dzień wprowadzać drastyczne zmiany prawne i handlowe, a nadzorcami ich rządów w zakresie przestrzegania dekretu byli francuscy ministrowie. Państwom, które nie chciały dostosować się do rygorów systemu kontynentalnego, Napoleon otwarcie groził wojnąGrab 2003, s. 146..