Georges Canguilhem (ur. 4 czerwca 1904 w Castelnaudary, zm. 11 września 1995) – francuski filozof, zajmujący się problemami filozofii nauki i teorii poznania.

Elementy biograficzne W roku 1924 rozpoczął studia w École Normale Supérieure, jego kolegami byli m.in. Jean-Paul Sartre i Raymond Aron. Pracę na uniwersytecie w Strasburgu rozpoczął w roku 1941, dwa lata później uzyskał stopień doktora medycyny. Działał we francuskim ruchu oporu. W roku 1955 został profesorem Sorbony, gdzie zastąpił Gastona Bachelarda na katedrze w Instytucie Historii Nauki. Funkcję tę sprawował do 1971.

Praca filozoficzna Praca Canguilhema dotyczyła problematyki normalności i patologii (zob. Michel Foucault), interesowało go krytyczne przedstawienie historii nauki. Jako lekarz, zajmował się problemami medycyny z punktu widzenia filozofii nauki.

Gdy sobie zdamy sprawę z tego, ze "norma" to znaczy po łacinie tyle, co "węgielnica", a "normalis" to tyle co "prostopadły", dowiemy się mniej więcej wszystkiego, co trzeba wiedzieć o dziedzinie, z której pochodzą znaczenia terminów "norma" i "normalny", z której te terminy zostały przeniesione do całego mnóstwa innych dziedzin. Le Normal et le Pathologique