Tym razem najdłużej dotrzymał mu towarzystwa wspomniany wyżej Boogerd, którego Szwajcar zostawił w tyle dopiero na podjeździe Lago Colle Aperto niespełna 5 kilometrów przed metą w Bergamo.
Przejście do Lampre Ten sukces sprawił, iż z wielkiego Mapei przeszedł (jak się okazało na kolejne trzy sezony) do odradzającej się po trzech latach niebytu drużyny Lampre. Camenzind w tej ekipie miał być liderem na wyścigi etapowe i górzyste klasyki, zaś z myślą o innych celach jego śladem poszli też jeszcze Włoch Franco Ballerini oraz wspomniani już Spruch i Svorada. Pierwszy sezon w nowych barwach miał całkiem niezły – zajmował czołowe miejsca w szwajcarskich wyścigach wieloetapowych: Tour de Romandie i Tour de Suisse, czy górzystych klasykach takich jak: La Flèche Wallonne (Strzała Walońska) i Giro di Lombardia, lecz nie odnosił już tak spektakularnych zwycięstw jak sezon wcześniej. Jakkolwiek dni jego największej chwały już przeminęły, to w latach 2000-2001 nadal należało się z nim liczyć. W 2000 roku wygrał w końcu swój narodowy tour (Tour de Suisse) dystansując dwójkę Włochów z Fassa Bortolo: Dario Frigo i Wladimira Belli. Natomiast w następnym sezonie okazał się najmocniejszy na trasie najstarszego z klasyków czyli Liège-Bastogne-Liège rozgrywanego w belgijskich Ardenach.