Na ostatniej prostej w Ans Camenzind najszybciej finiszował wówczas z 5-osobowej grupki mocnych kolarzy, w której byli też: Włosi Davide Rebellin i Francesco Casagrande, Bask David Etxebarria oraz niemający szczęścia do Szwajcara, Holender Boogerd.
Przejście do Phonak i koniec kariery Po sezonie 2001 bezdyskusyjnym wieloetapowym liderem Lampre stał się już jednak zwycięzca Giro d’Italia Włoch Gilberto Simoni, zaś Camenzind znalazł swe miejsce w grupie Phonak, która wtedy jeszcze miała szwajcarski (a nie hiszpański) „kręgosłup”, zaś były mistrz świata był najgłośniejszym nazwiskiem w gronie 24 kolarzy prowadzonych przez menadżera Ursa Freulera. Jednak blisko trzyletnie występy Camenzinda w biało-zielonych barwach Phonaku nie przyniosły wyników na miarę rozbudzonych wcześniejszymi sukcesami ambicji tego kolarza. Zwycięstwa na mało znaczącej niemieckiej etapówce w Saksonii czy drugie, trzecie miejsca we włoskich jednodniówkach (najcenniejsze w Giro di Lombardia 2002), to było wszystko czym potrafił się wykazać. Z profesjonalną szosą pożegnał się w niesławie. Wynik przeprowadzonego przed igrzyskami w Atenach w dniu 22 lipca 2004 roku przez Szwajcarski Komitet Olimpijski testu antydopingowego dał wynik pozytywny na obecność śladów EPO w jego organizmie.