Bronił barw narodowych w Pucharze Davisa, ale nie był podstawowym zawodnikiem kadry – w latach 1993–1997 wystąpił w 3 meczach międzypaństwowych. Grał wyłącznie w grze pojedynczej, wygrał 3 mecze, przegrał 2. W 1997 pokonał Gustava Kuertena, który kilka miesięcy później wygrał wielkoszlemowy turniej French Open. Ponadto Washington występował w Drużynowym Pucharze Świata (1995), a na igrzyskach olimpijskich w Atlancie (1996) dotarł do ćwierćfinału, gdzie przegrał z Sergim Bruguerą.
Washington osiągnął swój największy sukces – finał Wimbledonu – na kortach trawiastych, ale nie dysponował szczególnie mocnym serwisem ani nie atakował za często przy siatce. Preferował grę z głębi kortu. Po zakończeniu kariery zajął się m.in. komentowaniem tenisa w telewizji ESPN. Jeszcze jako aktywny zawodnik powołał w 1994 do życia MaliVai Washington Kids Foundation, promującą tenis wśród młodzieży afroamerykańskiej.
Finały w turniejach ATP World Tour
Gra pojedyncza (4–9)
Gra podwójna (0–1)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy Kategoria:Uczestnicy Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996