Ostatecznie, w Legnicy uruchomiono jedną tylko linię trolejbusową, częściowo dublującą przebieg trasy linii tramwajowej oznaczonej później numerem „1” (plac Łużycki – dworzec kolejowy) oraz wybudowano trasę dojazdową trolejbusów do zajezdni (wspólnej z tramwajową), która miała być częścią drugiej linii trolejbusowej do Piekar Wielkich.
Uruchomienie komunikacji trolejbusowej w Legnicy nastąpiło 10 listopada 1943 roku. Pierwotnie do eksploatacji włączono 2 trolejbusy standardowe na podwoziach firmy MAN z osprzętem elektrycznym Siemens-Schuckertwerke GmbH. W 1944 roku dokupiono dwa kolejne pojazdy na podwoziach Henschel oraz jedną używaną przyczepę pasażerską.
Linia trolejbusowa wiodła z dworca kolejowego przez obrzeża Tarninowa i parku miejskiego, plac Słowiański, Rynek, ulicę Złotoryjską i plac Łużycki (krańcówka tramwajowa) do koszar i szpitala Wehrmachtu w Lasku Złotoryjskim. Powrót trolejbusów od Rynku odbywał się ulicami Najświętszej Marii Panny i Skarbową do dworca.