Z jego też inspiracji zaangażował się Grabski w agitację na rzecz manifestacji pierwszomajowej w 1890 roku.
Przy okazji apelu studentów rosyjskich uniwersytetów o organizowanie w całym Cesarstwie antyrządowych demonstracji w obronie aresztowanych studentów zetknął się pierwszy raz z 25-letnim ówcześnie studentem Uniwersytetu Warszawskiego Romanem Dmowskim. Grabski, w przeciwieństwie do Dmowskiego skłonny był apel studentów rosyjskich poprzeć. Dmowski jednak wpłyną na Koła Studenckie w taki sposób, że te wypowiedziały się przeciwko jakiejkolwiek wspólnej akcji z młodzieżą rosyjskąS.Grabski, Pamiętniki t. I, Czytelnik, Warszawa 1989, s. 27–50..
Po zdaniu matury w 1890 r. rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. Wykłady niespecjalnie go interesowały jednak cenił sobie pracę w laboratorium z mikroskopem. W tym samym roku został członkiem Związku Robotników Polskich, choć ze związkiem współpracował już wcześniej, gdy prowadził co niedzielę konspiracyjne wykłady dla młodych robotników z zakresu ekonomii i historii. Zetknął się wtedy dokładnie z realiami i poziomem życia robotników w Warszawie, odwiedzał ich bowiem w ich mieszkaniach. W ramach działalności w ZRP zajmował się organizacją nielegalnych związków zawodowych metalowców i stolarzy.