Gdy zawiodły nadzieję na uzyskanie dochodów w Budapeszcie (w tym czasie nadal otrzymywał wsparcie finansowe od ojca), ze względu na niskie koszty życia postanowili osiąść na Słowacji (Grabski nie miał wtedy wstępu na tereny polskie z powodu swojej studenckiej działalności politycznej). Na Słowacji, w lasach okalających letnisko Rajecké Teplice wynajęli izbę w chacie gajowego Blachy, gdzie żyli prawie że zwykłym życiem karpackich górali (Grabski towarzyszył gajowemu w obchodach i polowaniach). Zaprzyjaźnili się też z lokalnym lekarzem Dusanem MakovickimS.Grabski, Pamiętniki t. I, Czytelnik, Warszawa 1989, s. 112–123..
W 1896 r. ze względu na stan zdrowia żony (podejrzewano gruźlicę) powrócił do Szwajcarii, zimę spędzili w Davos, następnie zamieszkali w Lozannie. W kwietniu 1897 roku zmarł jego ojciec. W maju urodziły się mu bliźnięta (syn Stanisław i córka Feliksa). Ze względu na leczenie żony, Grabski przez pierwsze dwa miesiące zajmował się dziećmi bez niej, zwłaszcza synem, któremu lekarz rokował, że nie przeżyje nawet miesiąca. Okres ten zaowocował u Grabskiego nerwicą, którą szybko uleczył, choć jeszcze przez wiele lat drżały mu stale ręce. W 1898 roku przeniósł się do Bazylei gdzie rozważał rozpoczęcie habilitacji jednak spotkał się z niechęcią dziekana wydziału filozoficznego.