Wincenty Saryusz Karol Skórkowski herbu Jelita (ur. 1768 w Jankowicach, zm. 25 stycznia 1851 w Opawie) – dziekan kapituły katedralnej krakowskiej w 1829 rokuNowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1830, Warszawa 1829, s. 133., współpracownik biskupa Jana Pawła Woronicza, po jego przeniesieniu na stanowisko prymasa Królestwa Polskiego do Warszawy administrator diecezji krakowskiej. Wybrany został przez kapitułę biskupem krakowskim 1 lipca 1828, wybór ten zatwierdził car Mikołaj I i papież Pius VIII (obaj w lipcu 1829). Konsekracja biskupia Karola Skórkowskiego odbyła się w Warszawie 24 stycznia 1830.
Życiorys Syn Jana i Magdaleny Leszczyc-Siemińskiej. W 1787 roku wstąpił do seminarium ks. Misjonarzy na Stradomiu w Krakowie. Po trzech latach przeniósł się do seminarium w Warszawie. W 1792 wyswiecony na kapłana otrzymał probowstwo w Błotnicy. Brał udział w powstaniu kościuszkowskim. W 1812 powołany do Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego. Dość szybko nazwisko nowego biskupa krakowskiego zaczęło się pojawiać w raportach szpiegów rosyjskich. Wybuch powstania listopadowego biskup przyjął z entuzjazmem, 10 grudnia 1830 w kazaniu zachęcał do ponoszenia ofiar „na ratunek Ojczyźnie”.