W początkowym okresie ośrodek działał jako jedna z redakcji Polskiego Radia. Wówczas siedziba ośrodka mieściła się w wynajętych pomieszczeniach na XIII i XIV piętrze Wieżowca Centrali Tekstylnej przy ul. Sienkiewicza 3/5, gdzie stworzone zostało pierwsze dwukamerowe studio telewizyjne o powierzchni 40 m2.
W 1957 roku Telewizja Łódź po raz pierwszy transmitowała za pomocą wozu transmisyjnego koncert symfoniczny z Filharmonii Łódzkiej. Rok później łódzka telewizja przeniosła się do dzisiejszej siedziby, utworzonej w przylegającym budynku przy ulicy Narutowicza 13. W podziemiach budynku znajdującego się na tyłach głównej części siedziby stworzone zostały dwa studia telewizyjne, z których większe, o powierzchni 220 m2 było w tamtym okresie największym w Polsce i jednym z najnowocześniejszych w Europie. W tym samym czasie nastąpiło także ostateczne oddzielenie pod względem organizacyjnym Telewizji Łódź od Polskiego Radia.
Początkowo program telewizyjny emitowany był jedynie trzy razy w tygodniu, w godzinach 19:00-21:00 i docierał do około 300 widzów w śródmieściu Łodzi.
Okres PRL Niemal od początku wizytówką Łódzkiego Ośrodka Telewizyjnego stały się spektakle teatralne, realizowane zarówno na potrzeby własne, jak i dla Teatru Telewizji na antenę ogólnopolską.