W 1978 uaktualniono dane statystyczne oraz dodano rozdział Lekcja trzydzieści lat później. W sumie Ekonomia w jednej lekcji sprzedała się w ponad milionie egzemplarzy. Przetłumaczono ją na 10 języków, m.in. na niemiecki, hiszpański, polski i chiński.

Krytyka Keynesa Początkowo Hazlitt był zafascynowany twórczością Johna Maynarda Keynesa. Jak sam twierdził, pracę The Economic Consequences of the Peace (1919) traktował jak „ewangelię”. W 1923 zapoznał się jednak z innym dziełem Keynesa, Treatise on Money. Już jako człowiek z gruntowną znajomością teorii monetarnej, Hazlitt był w stanie wskazać błędy w rozumowaniu brytyjskiego ekonomisty.

O ile w Ekonomii w jednej lekcji Hazlitt rozprawiał się z rozmaitymi postulatami Keynesa w sposób mało efektowny, o tyle w napisanej znacznie bardziej naukowym językiem The Failure of the “New Economics” (1959) krytykował największe dzieło Keynesa, Ogólną teorię zatrudnienia, procentu i pieniądza (1936), skrupulatne cytując kolejne rozdziały i wersy.