Lata 1970–1979 W 1971 wziął udział w balecie „AOR” w Palais Garnier. Komponował muzykę na potrzeby baletu, teatru, reklam i programów telewizyjnych oraz dla takich artystów, jak Patrick Juvet czy Christophe. W 1972 skomponował muzykę do International Festival of Magic i wydał swój debiutancki album studyjny pt. Deserted Palace. Skomponował muzykę do filmu Spalone stodoły (Les Granges brûlées, 1973). Począwszy od lat 1973–1974, komponował dla Françoise Hardy i Gérarda Lenormana, a także pisał teksty dla Christophe’a i reżyserował jego występ w Olympii.
W 1976 wydał album pt. Oxygène, który nagrał w domowym studiu. Umieścił na nim sześć ponumerowanych utworów, nagranych przy użyciu syntezatorów, opartych raczej na melodii niż na rytmie. Podczas nagrań wykorzystał m.in. instrumenty: Eminent 310 i automat perkusyjny Korg Minipops, rejestrując je przy pomocy 8-ścieżkowego magnetofonu Scully, zaś różne efekty echa wygenerował przy pomocy syntezatora EMS VCS 3. Wykorzystał też ARP 2600. Początkowo album sprzedawał się słabo. Został odrzucony przez kilka wytwórni płytowych, aż w końcu jedna ze studentek Schaeffera, Hélène Dreyfus, namówiła męża, by wydał Oxygène pod szyldem swojego wydawnictwa – Disques Motors. Wytłoczono 50 tys.