Wprawdzie na dłuższą metę, w miarę rozwoju artylerii okrętowej, koncepcja budowania okrętów słabszych od pancerników, przeznaczonych do walki z pancernikami, okazała się błędna, lecz na przełomie XIX i XX wieku była efektywna, dzięki czemu japońskie krążowniki pancerne wniosły istotny wkład w zwycięstwo w wojnie z Rosją. Przyczyniły się ku temu specyficzne uwarunkowania, jak niedoskonałość ówczesnej artylerii ciężkiej i mała skuteczność ognia z dużej odległości, umożliwiające niszczenie nieopancerzonych części pancerników ogniem dział szybkostrzelnych średnich kalibrów z małej odległości. Miały one przy tym zdecydowaną przewagę nad będącymi ich podstawowym przeciwnikiem wszystkimi rosyjskimi krążownikami pancernymi i pancernopokładowymi.
Projekt typu Asama został oceniony w Japonii jako udany, na skutek czego Japończycy zamówili w zakładach Armstronga budowę jeszcze dwóch okrętów ulepszonego typu Izumo.