Obie fabryki działały we wspólnocie interesów i pod wspólnym kierownictwem.
Fabryka w Sanoku została zaliczona do Centralnego Okręgu Przemysłowego (COP) (podobnie jak stworzona równocześnie w mieście przez Schmidtów fabryka obrabiarek), dzięki czemu uzyskała ulgi przemysłowo-podatkowe na okres 15 lat od Ministerstw Skarbu, Spraw Wojskowych oraz PrzemysłuSanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 531.. W fabryce były produkowane: maski przeciwgazowe, nici gąbczaste dla przemysłu lotniczego i okrętowego oraz balony. Fabryka wykazywała dynamizm rozwoju w okresie trudnej koniunktury i w latach kryzysu gospodarczego.
W 1934 r. do Sanoka przyjechał francuski naukowiec Auguste Piccard, który zamierzał wykorzystać materiał wyprodukowany w fabryce do budowy nowego balonu do lotu stratosferycznegoEdward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 606.. Później na podstawie wynalazku dr. Oskara Schmidta i dyrektora technicznego fabryki, Władysława Kubicy, wykonano gumowanie powłoki balonu stratosferycznego „Gwiazda Polski” z 1938. Gumowanie tych powłok odbywało się według oryginalnej recepty, wynalezionej w fabryce.