Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie za utwór „Woziwoda”, a w 1968 roku odebrał nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola na 6. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za utwór „Jest bałałajka”, skomponowany przez Henryka Klejnego do słów Tadeusza Urgacza. W 1969 został laureatem festiwalu Złoty Orfeusz w Bułgarii, gdzie zdobył nagrodę jury oraz radia i telewizji. W 1970 zajął trzecie miejsce na festiwalu Coupe d’Europe Musicale w Szwajcarii.

Koncertował zarówno w kraju, jak i poza jego granicami, m.in. w Wielkiej Brytanii, Danii, Czechosłowacji, ZSRR, Jugosławii, Rumunii i na Węgrzech, jak również na Kubie oraz wielokrotnie w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii. Został trzykrotnie uhonorowany przez mieszkańców Chicago tytułem najpopularniejszego piosenkarza polonii amerykańskiej w latach 1967–1969.

Przyznał, że lektura powieści Archipelag GUŁag i Oddziału chorych na raka Aleksandra Sołżenicyna, a także wizyty w Związku Radzieckim, zmieniły w nim nastawienie do socjalizmu, który „przez jakiś czas postrzegał jako sprawiedliwy system”.