W Londynie uzyskał poparcie w kręgach finansowych City dla swoich projektów, które obejmowały włączenie Polski w brytyjską orbitę ekonomiczną i założenie banku angielsko-polskiego, długoterminowe pożyczki i inwestycje brytyjskie w rozbudowę transportu wodnego na potrzeby ekspansji gospodarczej w ZSRR, a także reformę finansową połączoną z kartelizacją przemysłu, obniżeniem płac i wydłużeniem dnia roboczego. Rozmawiał z wpływowym dziennikarzem , który skrytykował wojownicze nastawienie Polski wobec Niemiec i ZSRR w jej przymierzu z Francją. Był inspiratorem rozmów Mieczysława Niedziałkowskiego i Zygmunta Żuławskiego z ramienia Polskiej Partii Socjalistycznej z politykami Partii Pracy w Anglii w marcu 1924. Po nieudanej próbie założenia z arcybiskupem mohylewskim Edwardem von Roppem konserwatywnego stronnictwa Związek Katolicko-Narodowy w kwietniu i maju 1924 wycofał się czasowo z życia politycznego.
Około 1935 założył Związek Jedności Narodowej, który reprezentował zerwanie środowisk zachowawczych z obozem państwowym na rzecz zbliżenia z faszyzującymi narodowcami. Z ramienia tej organizacji zainicjował w tym roku wydawanie pisma „Jedność Narodowa”.