15 stycznia 1924, na tydzień przed utworzeniem pierwszego rządu Partii Pracy w Wielkiej Brytanii pod przewodnictwem Ramsaya MacDonalda, Ronikier przedłożył dyrektorowi gabinetu Grabskiego, Stanisławowi Kauzikowi, notatkę, w której wnioskował o szybkie zacieśnienie więzi gospodarczych z Wielką Brytanią dla osiągnięcia celów politycznych w sytuacji przychylności spodziewanego rządu wobec Niemiec i ZSRR za cenę „uchwytnych i interesujących” korzyści gospodarczych dla Wielkiej Brytanii. Postulowany przez Ronikiera oficjalny zwrot proangielski przekreśliło powołanie 19 stycznia 1924 związanego z endecją frankofila Maurycego Zamoyskiego na stanowisko ministra spraw zagranicznych. Mimo to na podstawie swojego memoriału Ronikier otrzymał od Kauzika misję wypracowania porozumienia z angielskimi sferami finansowymi i politycznymi. W lutym 1924 wyjechał przez Wiedeń i Paryż do Londynu, gdzie prowadził rozmowy wykorzystując kontakty nawiązane uprzednio przez Jacka Woronieckiego i Józefa Retingera. We Francji przedstawił deputowanemu Sojuszu Demokratycznych Republikanów z otoczenia premiera Raymonda Poincarégo koncepcję utworzenia pod polskim przywództwem Związku Środkowo-Europejskiego, obejmującego kraje od Szwecji do Turcji, dla „spacyfikowania wschodu”.