W ramach założenia, okrojonego po wybuchu I wojny światowej, powstał szereg willi, zamieszkanych następnie m.in. przez Magdalenę Samozwaniec, Kazimierza Sosnkowskiego, Arnolda Szyfmana i przez samego Ronikiera (willa ukończona około 1920). Między lutym 1912 a wrześniem 1913 rodzina Ronikiera przeniosła się z Warszawy do Ząbek.
I wojna światowa Przed wybuchem I wojny światowej przystąpił do Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, które opuścił w 1914 na czele grupy ziemian, sprzeciwiając się prorosyjskiemu kursowi Romana Dmowskiego. Rozłamowcy ci przyjęli na początku 1915 nazwę Nowe Ognisko od wydawanego przez siebie pisma. Po wkroczeniu wojsk niemieckich do Warszawy w sierpniu 1915 wraz z Wojciechem Rostworowskim i Marianem Zbrowskim utworzył na bazie Nowego Ogniska proniemieckie Stronnictwo Narodowe, którego został przywódcą. Wziął udział w powołaniu Rady Narodowej, na której inauguracyjnym posiedzeniu 6 września 1915 został wybrany do jej Wydziału i w skład delegacji do rozmów z Naczelnym Komitetem Narodowym (NKN) w Galicji. Wszedł także w październiku 1915 do Międzypartyjnego Koła Politycznego, gdzie był czołowym rzecznikiem współpracy z okupantem.