Jego żona przebywała wówczas w Moskwie, gdzie urodził się ich trzeci syn, Stefan.
Po rozwiązaniu przez gubernatora Hansa Beselera 12 września 1915 Centralnego Komitetu Obywatelskiego przystąpił do tworzenia za zgodą władz niemieckich Rady Głównej Opiekuńczej, która rozpoczęła działalność 1 stycznia 1916. Sprawował w niej funkcję prezesa i kierował Wydziałem Opieki nad Dziećmi i Młodzieżą. W styczniu 1916 uczestniczył w organizowanym przez Ligę Narodową trójzaborowym zjeździe polityków w Krakowie. W maju 1916 wystąpił w obronie NKN przed atakami ze strony obozu narodowego. Po wznowieniu za zgodą Beselera w kwietniu 1916 działalności przez Polską Macierz Szkolną został wiceprezesem zarządu kierującego nią towarzystwaJózef Stemler, Dzieło samopomocy narodowej. Polska Macierz Szkolna 1905–1935, Warszawa 1935, s. 173.. Jako członek tzw. autodelegacji przedstawił kanclerzowi niemieckiemu Theobaldowi von Bethmannowi Hollwegowi w Berlinie (28 X 1916) i ministrowi spraw zagranicznych Austro-Węgier Istvánowi Buriánowi w Wiedniu (30 X 1916) postulaty utworzenia polskiej Rady Stanu i Departamentu Wojskowego, co służyło przygotowaniu opinii publicznej na przyjęcie Aktu 5 listopada i wszczęciu rekrutacji do przyszłej armii polskiej.