mały|Nagrobek Witolda Trąmpczyńskiego Witold Trąmpczyński (ur. 22 października 1909 w Podlesiu, zm. 18 lutego 1982 w Warszawie) – polski profesor nauk ekonomicznych i polityk. Prezes Narodowego Banku Polskiego (1950–1956) i minister handlu zagranicznego (1956–1968), poseł na Sejm PRL V kadencji, ambasador PRL w Stanach Zjednoczonych. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Syn Antoniego i Jadwigi. Brat Bolesława i Bohdana. Uczeń Gimnazjum Męskiego w Ostrowie Wielkopolskim. Absolwent i doktor honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego, studiował również w Austrii, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego i Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (SGPiS od 1960). Kierował Katedrą, a później Instytutem Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych SGPiS. Jeden z założycieli w 1945 Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Od 1937 doktor, a następnie profesor nauk ekonomicznych.
Po studiach pracował od 1934 do 1939 na Uniwersytecie Poznańskim, w 1939 został docentem. W trakcie okupacji pracował w Banku Emisyjnym w Polsce, działał konspiracyjnie oraz w tajnym nauczaniu. Od 1945 pracował na UJ.