Od 1945 zastępca naczelnego dyrektora, następnie naczelny dyrektor, a od 1950 do 1956 prezes Narodowego Banku Polskiego (równocześnie podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów).

W 1947 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a w 1948 przystąpił wraz z nią do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej; w latach 1964–1971 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR. W okresie 1956–1968 pełnił urząd ministra handlu zagranicznego, następnie do 1971 był zastępcą przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (w 1971 pełniący obowiązki przewodniczącego). Sprawował mandat posła na Sejm PRL V kadencji. Od 4 września 1971 do 27 września 1977 ambasador PRL w Stanach Zjednoczonych. Od sierpnia 1981 wchodził w skład Komisji Reformy Gospodarczej i Polityki Ekonomicznej Komitetu Centralnego PZPRSkład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, „Trybuna Ludu”, nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3..

Był żonaty z Różą Trąmpczyńską (1916–1982).

Zmarł w Warszawie, pochowany z honorami 22 lutego 1982 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C37-6-2). W pogrzebie w imieniu władz udział wzięli: przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński oraz zastępca przewodniczącego Rady Państwa prof. Kazimierz SecomskiPogrzeb W. Trąmpczyńskiego, „Rzeczpospolita”, nr 35, 23 lutego 1982, s.