został przedłużony do peronu 3., a w 1981 do nowo powstałego osiedla Zatorze. W roku 1965, w związku z rozbudową odkrywek węgla brunatnego na północy regionu, zlikwidowano torowisko kolejki wąskotorowej na odcinku Konin Wąskotorowy – Jabłonka Słupecka, a budynek dworca wąskotorowego wyburzono. W roku 1971 rozpoczęto przygotowania do budowy 15-kilometrowej, normalnotorowej linii Konin – Kazimierz Biskupi, mającej połączyć centrum nowej części miasta ze znajdującymi się na północy zakładami przemysłowymi: elektrowniami Konin i Pątnów, hutą aluminium, FUGO oraz odkrywkami KWB Konin. W tym celu powstał wyspowy peron nr 3, a także przelotowa hala dla lokomotyw spalinowych obsługujących nową linię. Uroczysta inauguracja przewozów na linii nr 388 odbyła się 26 maja 1974 roku. W drugiej połowie lat 70. rozpoczęto budowę nowego centrum komunikacyjnego – połączonego dworca kolejowego, autobusowego i pocztowego. Część dworca dla PKS oddano do użytku w 1977 roku. Po rozpoczęciu rozbiórki starego dworca, władze wstrzymały dalsze finansowanie projektu, wskutek czego istniejące skrzydło dworca przejęła kolej. Na przełomie lat 70. i 80. wybudowano nad ulicą Torową kładkę dla pieszych, a później powstał Wiadukt Briański – drogowa przeprawa nad torami w ciągu ulicy Kleczewskiej.