Grimal podaje różne wersje: mogli być nimi rodzice Tyfona, Gaja i Tartar, Chrysaor i Kalliroe albo też Chrysaor i Styks.
Wśród rodzeństwa Hydry wymienia się liczne potwory: psy Ortrosa i Cerbera, Chimajrę, Sfinksa, lwa nemejskiego, smoka strzegącego jabłek Hesperyd, smoka pilnującego złotego runa, orła-dręczyciela Prometeusza; w gronie tym wymienia się także przodków Scytów. Istnieje wersja mitu podająca za ojca Hydry jej brata Ortrosa.
Bardziej rozbudowany rodowód potwora przedstawia poniższe drzewo (ukazano alternatywne wersje pochodzenia Echidny):
Hydra narodziła się z Echidny nad brzegiem rzeki Lerny (Amymone), pod platanem. Potwora wychowała albo raczej wyhodowała Hera, specjalnie w celu skonfrontowania z nią Heraklesa. Opiekowała się nią pod platanem rosnącym niedaleko źródeł Amymone.
Postać Hydra lernejska miała postać potwora. Jan Parandowski określa hydrę słowami „płaz ohydny”; w stosunku do jej jamy używa epitetu „smocza”. Pisze również, że Hydra była „niezmiernie wielka”. Przedstawia się ją zwykle jako wielogłowego węża, miała więc wężowe sploty. Jej liczne, wężowe, rzadziej ludzkie, głowy wyrastały z kadłuba lub psiego ciała.