Nazwa Nazwa zwyczajowa Wyraz książę był od XIV w. stosowany w odniesieniu do arcybiskupów gnieźnieńskich, od 1417 r. określanych mianem Prymasów Polski, pełniących w okresie bezkrólewia ważną rolę państwową interrexa. Jego użycie m.in. przez Kazimierza III Wielkiego w stosunku do Jarosława Bogorii Skotnickiego (książę nasz miły, książę i radca nasz najmilszy) miało jednak tylko charakter grzecznościowy i nie oznaczało realnego tytułu monarszego. Obszar dóbr łowickich nadal był wówczas oficjalnie określany mianem kasztelanii łowickiej.
Nazwę księstwo łowickie utworzono od zwyczajowego określenia sprawującego nad nim zwierzchność arcybiskupa. Jej pierwsze poświadczone użycie miało miejsce w inwentarzach dóbr (łac. Inventarium Ducatus Loviciensis) z 1739, odkąd opatrywane nią były wszystkie spisy do rozbiorów.