W starszym piśmiennictwie można znaleźć informacje o częstszym występowaniu wady u przedstawicieli rasy czarnej i u ludzi pochodzenia żydowskiegoHypospadias. W: Welch, KJ: Pediatrics surgery. Ravitch, MM, Welch, KJ, Benson, CD. Chicago: Year Book Medical Publisher, ss. 1353–1376.. Obecnie uważa się, że częstość wady jest zbliżona we wszystkich populacjach, a opisywane różnice wynikały z błędów w metodologii badawczejHelen Dolk: Epidemiology of Hypospadias. [w:] Ahmed T. Hadidi, A. A. F. Azmy (red.): Hypospadias Surgery: An Illustrated Guide. Springer, 2003 s. 51 .
Etiologia W wystąpieniu wady postuluje się udział czynników genetycznych, endokrynnych i środowiskowych. Udziału czynników genetycznych dowodzi rodzinne występowanie wady, podczas gdy do przypuszczalnych czynników środowiskowych należą estrogeny lub fitoestrogeny w roślinach spożywczych (np. soi), niektórych grzybach i substancje chemiczne, takie jak DDT i Vinclozolin (antyandrogen). W badaniu opublikowanym na łamach Lancet w 2002 roku dowodzono 20-krotnego wzrostu ryzyka spodziectwa u dzieci matek przyjmujących w ciąży dietylstilbestrol, ale późniejsze prace sugerowały mniej wyraźny związek.