W 1971 wygrała po raz kolejny Australian Open, pokonując w finale Evonne Goolagong. Z tą samą rywalką zmierzyła się latem tegoż roku w decydującym meczu Wimbledonu, tym razem przegrywając. Była już wówczas w ciąży, co wkrótce zmusiło ją do kilkumiesięcznej przerwy w startach. Pierwsze dziecko (syna Daniela) urodziła w marcu 1972. Już jesienią 1972 powróciła na korty i uczestniczyła w US Open, a na początku 1973 po raz jedenasty (i ostatni) wygrała mistrzostwa Australii, ponownie z Goolagong w finale. Odniosła jeszcze dwa zwycięstwa wielkoszlemowe w grze pojedynczej, oba w 1973 - French Open (z finale z Chris Evert) i US Open (z Goolagong). Te trzy wygrane (na Wimbledonie dotarła do półfinału, przegrywając z Evert) dały jej jeszcze raz pierwsze miejsce w rankingu światowym. W 1974 Smith Court urodziła drugie dziecko, ale wznowiła karierę, wygrywając m.in. turniej w Chicago w 1976 oraz grę podwójną na US Open i grę mieszaną na Wimbledonie (1975). Ostatni występ turniejowy zaliczyła w 1977. W turnieju Virginia Slims w Detroit pokonała w 1/8 finału Greer Stevens z RPA, ale na wiadomość o kolejnej ciąży wycofała się z dalszej rywalizacji, mecz ćwierćfinałowy z Françoise Durr oddając walkowerem.