Atr i Tro [...] Słówko Anta podług organicznych ustaw języka naszego musiałoby brzmieć po cyrylsku, czyli starosłowiańsku Ѫта to jest Onta, nbul. Ata, ros., serb. Uta, korut. Vota, pols. WątaZ przydechowym „w”, podobnie jak pochodzącym od nazwy Onogur/Ągri desygnacie Wągri/Węgrzy., starocz. Ùta, nczes. Auta itd. Historyk rosyjski Lew Gumilow tak tłumaczył ten etnonim: Słowianie rozprzestrzenili się na północ, gdzie zwano ich Wenedami (słowo to do dziś zachowało się w języku estońskim), na południu nazywano ich Sklawinami, na wschodzie – Antami. Historyk ukraiński Михаил Юлианович Брайчевский (1924 – 2001) ukraiński historyk i archeolog. ustalił, że greckie słowo „Antowie” znaczy to samo co słowiańskie „Polanie”. Zachowało się słowo rodzaju żeńskiego „polanka” (поляницаЛев Николаевич Гумилёв, От Руси к России. Очерки этнической истории, wersja elektroniczna w pdf, s. 12 .) w znaczeniu „bohaterka”богатырша/богатырка, ibidem.. Ale słowa „polanie” w analogicznym znaczeniu dziś się nie używa, gdyż wyparło je z użycia tureckie słowo „bagadyr”.