Okręt miał 6 ruchomych reflektorów o średnicy 75 cm, z tego jeden kursowy w górnej części dziobnicy (za otwieranymi drzwiczkami), dwa na skrzydłach mostka, dwa na burtach na śródokręciu i jeden na platformie na maszcie rufowym. W przeciwieństwie do późniejszych okrętów tego typu, miał też sieci przeciwtorpedowe, które mogły być rozpinane w czasie postoju na 10 składanych wytykach na każdej z burt. W skład łodzi okrętowych „Bajana” wchodziły dwa kutry parowe (długości 10,97 m) i 9 łodzi wiosłowych różnej wielkości. Okręt miał 4 kotwice Halla. Tak, jak inne okręty sprzed wojny rosyjsko-japońskiej, „Bajan” nie posiadał dalmierzy, lecz był wyposażony w radiostację, umożliwiającą łączność na odległość 90-100 mil morskich – był jednym z najlepszych okrętów I Eskadry Pacyfiku pod względem łączności radiowej. Załoga zgodnie z pierwotnym etatem obejmowała 569 osób, w tym 20 oficerów (stan załogi był zmienny i spotykane też są inne dane).