Uznano prawo wiernych do zrzeszania się zgodnie z prawem kanonicznych, przy czym w zakresie, w jakim zrzeszenia te swoją działalnością wkraczają w sferę uregulowaną prawem państwowym, podlegają temu prawu (art. 19). Umożliwiono też Kościołowi Katolickiemu prowadzenie działalności wydawniczej i medialnej (art. 20) oraz charytatywnej i misyjnej, w tym organizowania zbiórek, przy czym do zbiórek tych, a także do zbierania ofiar ne cele kultu religijnego nie stosuje się przepisów prawa polskiego o zbiórkach publicznych. Państwo ma obowiązek - w miarę możliwości - dotować konserwację i remonty zabytkowych obiektów sakralnych i dzieł sztuki stanowiących dziedzictwo kultury (art. 21–22).
Kościelne osoby prawne mogą nabywać i zarządzać mieniem, zakładać fundacje oraz budować i utrzymywać obiekty sakralne i cmentarze zgodnie z prawem polskim (art. 23–24 i 26). Przewidziano współpracę z państwem w zakresie ochrony dóbr kultury (art. 25).
Sprawy wymagające nowych rozwiązań mają być regulowane dodatkowymi umowami, spory rozstrzygane drogą dyplomatyczną, a konkordat wchodzi w życie po ratyfikacji i wymianie dokumentów (art. 27–29).