Do ostatniej grupy należą materiały o słabej stabilności mechanicznej austenitu.
Grupa I: martenzyt powstały w wyniku przemiany alotropowej fazy rozpuszczalnika żelazo i stopy na bazie żelaza mechanizm ścinający przemiany (kobalt, stopy na bazie kobaltu, metale ziem rzadkich, stopy na bazie metali ziem rzadkich, MnSi, TiCr2) przemiana z A2 do sieci gęsto upakowanych (tytan, stopy na bazie tytanu, cyrkon, stopy na bazie cyrkonu, stopy na bazie litu, tal) inne (np. pluton, uran, rtęć itp.).
Grupa II: stopy β przestrzennie centrowane Hume’a-Rothery’ego i stopy z pamięcią kształtu na bazie niklu stopy β miedzi, srebra i złota stopy β niklu (Ni-Ti-X, Ni-Al, Ni-Co-X, Ni3-XMXSn (M=Cu, Mn)) stopy β kobaltu.
Grupa III: martenzyt powstały w wyniku bliźniakowania (z sieci regularnej na tetragonalną) stopy na bazie indu stopy na bazie magnezu 15 związków LaAgXIn1-X inne (np. Ru-Ta, Ru-Nb, YCu, LaCd).
Przemiana martenzytyczna w stopach żelaza thumb|300px|Rys. 1. Ilustracja bezdyfuzyjnej przemiany austenitu w martenzyt thumb|300px|Rys. 2. Schemat wykresu CTPc dla stali uwzględniający zakresy istnienia martenzytu oraz szybkiej prędkości chłodzenia.