thumb|220px|Wykres p(V) przemiany izobarycznej. 1-2 izobaryczna ekspansja 1-3 izobaryczna kompresja Pola zaznaczone na szaro oznaczają pracę wykonaną przez gaz przy ekspansji lub kompresji.

Przemiana izobaryczna (z gr. ἴσος „równy” i βάρος „ciężar”) – proces termodynamiczny, podczas którego ciśnienie układu nie ulega zmianie, natomiast pozostałe parametry termodynamiczne czynnika mogą się zmieniać. Procesy izobaryczne mogą zachodzić zarówno w sposób odwracalny, jak i nieodwracalny. Odwracalny proces izobaryczny przedstawia na wykresie krzywa zwana izobarą. Praca wykonana przez układ (lub nad układem) w odwracalnym procesie izobarycznym jest równa ubytkowi (lub przyrostowi) entalpii układu. W szczególności, gdy jedyny wkład do pracy stanowi praca objętościowa (polegająca na zmianie objętości układu), jest ona wyrażona wzorem:

gdzie: – praca wykonana przez układ, – ciśnienie, – wzrost objętości układu.

Dla gazu doskonałego przemiana izobaryczna spełnia zależność

gdzie: – objętość, – temperatura.