Obecnie śpiączka hipometaboliczna jest prawie niespotykana. Stan ten stwierdzano w przeszłości najczęściej u starszych kobiet. Śmiertelność w przypadku wystąpienia śpiączki hipometabolicznej była wysoka, zwłaszcza jeżeli stan taki rozwinął się u osoby z już istniejącymi chorobami układu krążenia lub układu oddechowego.
Śpiączka w przebiegu niedoczynności tarczycy może być wywołana chorobą infekcyjną, serca, układu oddechowego lub nerwowego. Konieczne jest zatem wdrożenie intensywnego leczenia chorób ogólnoustrojowych, które współistnieją ze śpiączką.
Na możliwość wystąpienia śpiączki wskazuje stopniowe narastanie senności przechodzącej w stupor lub śpiączkę. Dodatkową wskazówkę może stanowić informacja o przebytej przez chorego tyreoidektomii lub przebytym leczeniu czy napromienieniu klatki piersiowej.
Subkliniczna (utajona, skąpoobjawowa) niedoczynność tarczycy Wprowadzenie na początku lat 70. XX w.