oznaczeń stężeń TSH umożliwiło klasyfikację nasilenia niedoczynności tarczycy: niedoczynność jawna, objawowa niedoczynność subkliniczna- ze stężeniem TSH podwyższonym, lecz poniżej 10 μIU/ml i prawidłowym, ale bliskim dolnej granicy zakresu wartości referencyjnych stężeniem FT4, bez wyraźnych objawów klinicznych.
Przyczyny subklinicznej niedoczynności tarczycy Przyczyny niedoczynności subklinicznej są takie same, jak niedoczynności pełnoobjawowej: u ponad połowy chorych z rozpoznaniem niedoczynności subklinicznej stwierdza się zapalenie tarczycy na tle autoimmunologicznym (choroba Hashimoto) drugim czynnikiem etiologicznym jest stan po leczeniu operacyjnym (tyreoidektomii subtotalnej). Znaczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy związane jest z nasileniem zaburzeń gospodarki lipidowej (przesunięcia frakcji cholesterolu w kierunku sprzyjającym nasileniu miażdżycy) oraz z występowaniem stanów subdepresji, depresji, a nawet przypadków dwubiegunowej choroby afektywnej. Objawy te mogą być najbardziej zaznaczone w przypadku subklinicznej niedoczynności tarczycy u kobiet w okresie okołomenopauzalnym.