Jagodziński, Piotr Godlewski.
Josef Škvorecký był wielbicielem jazzu, w młodości jako saksofonista grał w amatorskim zespole Red Music.
5 grudnia 2009 Škvorecký został laureatem Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus” za powieść Przypadki inżyniera ludzkich dusz.
Wybrana twórczość 1948–1949 Zbabělci (powieść, wydana w , wyd. polskie pt. Tchórze 1970) 1954 Tankový prapor (powieść, wydana w w Toronto, wyd. polskie pt. Batalion czołgów 1990, Siódmy batalion czołgów 2004) Konec nylonového věku (wydana w Czechosłowacji w 1968, nowela z okresu po komunistycznym zamachu stanu w lutym 1948) Legenda Emöke (wyd. polskie pt. Legenda Emoke 1965) Sedmiramenný svícen (zbiór opowiadań o tematyce żydowskiej) Lvíče (wyd. polskie pt. Lwiątko 1992) Mirákl (wyd. polskie pt. Cud 2018, powieść utrzymana w konwencji pamfletu, obraz praskiej wiosny) Prima sezóna (wyd. polskie pt. Fajny sezon 1999) Příběh inženýra lidských duší (Przypadki inżyniera dusz ludzkich, wyd. polskie fragmentów w drugim obiegu w 1988, pełne wydanie 2007) Samožerbuch, razem z żoną (wyd. polskie pt. Wyjątki z autosztambucha, 1989) Návrat poručíka Borůvky (wyd. polskie pt. Powrót porucznika Borówki 1992) Scherzo capriccioso: Veselý sen o Dvořákovi (powieść biograficzna o A. Dvořáku) Příběh neúspěšného tenorsaxofonisty (wyd. polskie pt.