XXIV Kongregacja Generalna 24. Kongregacja Generalna rozpoczęła się 24 września 1892. Martín został wybrany w drugim głosowaniu (42 głosy na 70) (2 października). Po skończonej kongregacji generał Luis Martín w powrotną drogę do Fiesole we Włoszech udał się przez Francję, Anglię, Irlandię, Belgię i Niemcy. Była to jedyna wizyta w krajach, których dotyczyły późniejsze wyzwania jego generalatu. Problemy Generała w porozumieniu się z jezuitami północnoeuropejskimi można łatwiej zrozumieć, gdy pamięta się, że „dysydenci” jezuiccy, z którymi się stykał w Hiszpanii, byli raczej reakcjonistami o antyintelektualnym typie. Inne trudności mieli jezuici z Północy o bardziej liberalnych poglądach.
Rządy Zobowiązując się do rządów ad mentem congregationis Martín napisał szereg listów do całego Towarzystwa, które wyrażały zatroskane głosy delegatów na kongregację: list o dyscyplinie zakonnej (przestrzeganie klauzury zakonnej)(1893), dwa listy (1894 i 1895) o doczesnej administracji dóbr (duch ubóstwa zakonnego). Inne ważne listy były echem papieskich dokumentów o Ćwiczeniach duchownych Leona XIII (1900) i o Studiach biblijnych Piusa X (1904). Relacja z Leonem XIII i Piusem X były życzliwe i zachęcające.