Prezydencja Początkowo Taraki utworzył rząd, który składał się z dwóch przedstawicieli Parczam i dwóch przedstawicieli Chalk. Karmal został zastępcą przewodniczącego Prezydium Rady Rewolucyjnej, natomiast Amin ministrem spraw zagranicznych i wicepremierem. Szybko doszło do problemów wewnętrznych i kilku wpływowych przedstawicieli Chalk zostało oskarżonych o spiskowanie z frakcją Parczam przeciwko Tarakiemu. Chalk pozbył się więc kilku najbardziej prominentnych członków frakcji Parczam poprzez wysłanie ich za granicę. Karmal został ambasadorem w Czechosłowacji, a Mohammad Nadżibullah w Iranie. Walka nie ograniczyła się do zwolenników Chalk i Parczam, doszło do osobistej walki Tarakiego i Amina, którzy walczyli o kontrolę nad własną frakcją.
Karmal został odwołany z Czechosłowacji, jednak nie powrócił do kraju i nawiązał kontakt ze swoją przyjaciółką i byłą ambasador w Jugosławii, Anahitą Ratebzad. Za Karmalem opowiedział się Nadżibullah. W konsekwencji Taraki pozbawił ich wszystkich oficjalnych tytułów i władzy politycznej.