Członkowie radykalnego „Chalku” byli zwolennikami jak najszybszych przeobrażeń, zmierzających do likwidacji zacofania kraju. „Parczam” proponował przeprowadzenie zmian i reform w sposób mniej radykalny. Niemniej jednak „Parczam” wykazywał większą podatność na sugestie polityczne nadchodzące z Moskwy.

19 kwietnia 1978 roku zamordowany został wybitny lewicowiec Mir Akbar Chajbar. Za mord odpowiedzialny był rząd Mohammada Daud Chana. Jego śmierć posłużyła jako moment zjednoczenia się dla prokomunistycznych Afgańczyków. Obawiając się zamachu stanu, Daud Chan zarządził aresztowanie niektórych przywódców partii, w tym Tarakiego i Karmala, podczas gdy innych m.in. Hafizullaha Amina, umieścił w areszcie domowym. W dniu 27 kwietnia 1978 wybuchła rewolucja kwietniowa. Daud Chan został zabity przez puczystów. Po przewrocie Taraki objął funkcję przewodniczącego Rady Rewolucyjnej Afganistanu, szefa państwa i premiera. Kraj został przemianowany na Demokratyczną Republikę Afganistanu, system ten utrzymał się do kwietnia 1992 roku.